studiereis groep bij lunch

Studiereis Madagaskar: Time + Tide Tsara Komba & MIAVANA

Een week van avonturen en ontdekkingen vooral vol JOY.

Madagaskar. Een uniek eiland en een totaal nieuwe bestemming. Ongerept en puur en echt iets voor reizigers die houden van natuurlandschappen en dieren.

Geen bestemming voor iedereen, want naar Madagaskar ga je op avontuur. Op de website lees je veel over de bestemming en de voorbeeldreizen. In deze blog neem ik je mee in het plezier dat wij als groep beleefden in Madagaskar, de grapjes onderweg maar ook de bijzondere, persoonlijke gesprekken.

Bij deze studiereis wist ik niet wie zich nog meer hadden aangemeld. Net voor vertrek kwam er een GroepsApp in de lucht. Ik zag Kevin uit Paris, he, leuk, een Fransman. Clara Estevez natuurlijk, Sales Manager van Time + Tide Tsara Komba en Miavana. Clara is een ervaren sales manager. Niet alleen omdat ze nu zo goed presentaties geeft, maar juist omdat haar passie ligt in de natuur, dieren, ontdekken. Ze houdt van natuurverschijnselen, de zon en de maan. Ik dacht dat ze Frans was, maar later tijdens de trip bleek dat ze een Chileense afkomst heeft en Frans-Spaans (Mallorca) bloed heeft en bovendien een mermaid is.

De foto’s van mijn studiereis naar Madagaskar voor Travelboutique zijn natuurlijk gemaakt om zo veel mogelijk van onze gasten te inspireren naar Madagaskar te gaan. Het is immers nu nog onontdekt en met de luxe resorts van Time + Tide kun je vanuit die luxe bubbel het avontuur opzoeken. Een fijne mix die avonturiers die wel graag een fijne kamer en alle faciliteiten willen die ze ook elders in luxe resorts in Azië of Afrika wensen.

Eenmaal geland in Adis Abeba dronk ik een heerlijke Ethiopische verse thee en een cappuccino. Wie had gedacht dat deze airport zo geweldig modern was.

Aangekomen in Nosy Be blijkt Andrea, een Spaanse tour operator, de volgende dag ook in mijn Lodge in te checken. Dat werd een fijne kennismaking met deze stijlvolle Spaanse dame. Strak gekleed, met haar Ipad altijd notes aan het maken anders vergeet ze alles zegt ze. Ze is heel bereisd op Afrika, je hoeft haar niets te vertellen over Botswana, Kenya of Tanzania en bovendien kent ze iedere luxury lodge in de regio in Afrika. Overnachtingen in lodges vanaf USD 5.000 zijn voor haar gasten geen uitzondering. Haar gasten komen uit Spanje en uit Mexico. Mexicanen reizen graag in Afrika, maar dan wel via haar, want ze willen advies uit ervaring.

We hadden direct een klik want ook zij is gek op studiereizen maken, ideeën op doen en nieuwe routes creëren voor onze gasten. We zagen beiden de dolfijnen voor ons resort en pakten meteen een Spa behandeling, een fijne massage. Altijd welkom na een lange vlucht en reis van toch wel weer bijna 24 uur. Want ook zij was met Ethiopian gevlogen vanuit Madrid en ik vanuit Brussel.

De volgende dag haalt onze gids ons op en ontmoeten we Marina en Adriana ook uit Madrid. En later schuift Kevin aan bij de lunch in het resort Tsara Komba samen met Clara. Beide afkomstig uit Paris. Al snel wordt er in het Spaans en Frans gesproken en toch maar weer een geluk dat ik die talen goed heb bijgehouden. Eenvoudiger om te verstaan dan om te spreken, maar toch.

Totdat de dames dan in voertaal Madrileens over ‘mannen’ gaan praten, bij de koffie na de lunch, dan kan ik niks meer volgen. Het tempo gaat omhoog en de bijbehorende handgebaren gaan alle kanten op. Ik lach mee want het is echt gezellig om ze te horen. Af en toe komt er een ondertiteling dat daten in deze tijden niet hetzelfde is als in mijn tijd, dat je kan swipen en uitzoeken maar dan is het heel moeilijk een serieuze partner te vinden. Dat is de korte samenvatting.

In deze sfeer blijft de hele studiereis. We wisselen leuke tips uit, de een weet meer van Azië, de ander meer van Afrika. We inspireren elkaar met verhalen en ervaringen over bestemmingen, tours, hotels en resorts. Strandjes en zelfs gerechtjes van restaurants. We hebben veel plezier en soms komen er ook persoonlijke verhalen naar voren. Ook verhalen en ervaringen van klanten over vluchten, airlines en aanslutingen, tarieven en disruptions en hoe we die handelen. En hoe je dingen kunt verbeteren. Ook organisatorisch, als facturen verwerken automatisch met een app. Verzekeringen die in NL verplicht zijn en EU wetgeving waar we in NL weer als beste jongetje van de klas mee vooruitlopen en de Franse en Spaanse tour operators zich absoluut niet aan houden en hun klanten adviseren zich voor calamiteiten maar goed te verzekeren. Moest vroeger immers ook dus waarom nu niet.

Er komen lodges en dmc’s voorbij, namen van hotels en resorts en in de groepsapp komen leuke linkjes en hotelfoto’s. We blijken wel enorm dezelfde voorkeuren voor hoge kwaliteit, hoog service niveau te hebben, de sfeer van de besteming. De chauffeur moet al klaar staan en de gids moet top zijn. En al pratende denk ik, we lijken wel snobs. Vraag is of we snobs zijn of value nu eenmaal centraal stellen. In Parijs vind namelijk iedere gast dit normaal en in Madrid ook. Geen gouden kranen gevoel, wel high end service. Altijd goed bereikbaar, duidelijk advies over routes en afstanden. Klanten zoeken ook steeds meer persoonlijk advies uit ervaring. Willen ab so luut niet met de massa mee en in een charter vlucht.

Echte reizigers trappen ook niet in massa bestemmingen die door grote tour operators worden verkocht als ‘boutique’ of ‘villa’ terwijl het duidelijk verouderde villaatjes zijn die gepimpt zijn met allemaal dezelfde wit gestucte muren, rotan lampen en wit bankstel. Grotere tour operators benaderen villa eigenaren met een villa die slecht verhuurd wordt op een onooglijke locatie veel te ver van alles vandaan. Die eigenaar denkt als ik er maar iets aan verdien. Concepten a la ‘By xxx’ of ‘.. was here’. De gemiddelde Nederlander wil hier intrappen, in een marketing truc die je dan wijs maakt dat je niet als de massa doet, maar de prijs van je reis zegt toch dat je een budget reis hebt geboekt. Je zit gewoon in de chartervlucht tussen de rest van de massa naar dezelfde massa bestemming in Griekenland of Curacao. Overigens kom je daar bij Spaanse en Franse klanten niet mee weg, die hebben dit meteen door.

Alles draait bij ons kleine maatwerk reisorganisaties om echt maatwerk en zo optimaal mogelijk een balans tussen avonturen beleven en uitrusten. Liefst toch in boutique hotels, van de gebaande paden. Wel een fiets route maar dan waar de lokale mensen nog opkijken van reizigers. Zo van, die zijn zeker verdwaald. Niet in een groep, niet via Viator.

De Fransen houden van de Aman resorts, wat ook wel logisch is. Die ademen de heritage uit van de bestemming. De architectuur, de locaties en de geschiedenis zitten in de stenen en in de service. Vietnam in twaalf dagen? Dan verblijven ze bijvoorbeeld in twee Aman hotels en doen hier de tours mee, alles privé en met picknicks in de natuur. Ook organiseert Kevin reizen als verrassing van de ene partner voor de andere, heel gaaf. De Fransen gaan ook graag naar Japan, uiteraard vanwege de mystiek en het eten. Ook daar verblijven ze in luxury hotels liefst een hoge toren die over de stad uitkijkt. In Bangkok is Peninsula de nummer een voor de Fransen. Het tarief hebben we het over, is enorm verschillend afhankelijk van hoe ver je van te voren boekt en voor welk seizoen.

De Spanjaarden zijn van de mooiste stranden. Ze hebben immers thuis ook ‘gewoon’ mooie stranden. Maar wat ik niet wist is dat de Spanjaarden wel op zoek zijn naar ongerept. Sumatra is populair, uiteraard Zuid-Amerika. Maar ook

Lang lunchen met Fransen en Spanjaarden

Ook draait het bij hun Spaanse klanten meer om het eten dan bij de Nederlanders, zo merk ik. Geldt ook voor henzelf trouwens. Na de rit op de quad mogen we de lunch bestellen in het restaurant in Miavana. Clara en Kevin pakken de menukaart en ze blijven maar voorlezen uit de menukaart en knikken naar elkaar… en bestellen. Bij de drankjes moet ik ook al enorm lachen. Ik zeg doe amar een cola. Het was warm, stoffig en we waren op jungle tocht geweest. De rest bestelt een spricy margarita of een glaasje Champagne. Ze kijken mij weer vragend aan van wat bestel jij nou dan.

Ik zeg doe mij een Club Sandwich. Marina is meer mijn type, die pakt ook iets westers. Maar wat dan op tafel komt ik kan het niet meer bijhouden. Na een uur lang eten zijn ze nog niet klaar. Van curry tot appetizers.

Ik begin dat dan zonde van mijn tijd te vinden en denk als ik naar mijn Villa ga kan ik heerlijk een cappu (laten) maken en in het zwembadduiken of een strandwandeling maken zo. Ik denk dat dat dan toch typisch Nederlands is…

De volgende dag bij de lunch in de Crab Shack idem. Ze eten rijst met beef in Indiase saus, rauwe oesters. Zo, die durven denk ik, terwijl ik in mijn heerlijke verse salade prik.

‘Moeilijke eter’ op reis

Marina en ik hebben een mooi gesprek ook bij het diner. We praten over eten op reis. De een houdt van simpel en westers, de ander kan niet wachten om juist gerechten uit de bestemming te proeven. Ik ben daar dan weer enorm verschillend in, erg afhankelijk van de bestemming en de smaken van het land. Marina zegt ‘ik ben een moelijke eter’. Ik vind haar helemaal niet moeilijk. Ze zegt dat ze niet houdt van die curry’s en gekkigheid. Ze vraagt vaak om een kids menu, dan kan ze iets kiezen wat ze kent. Prima toch. Laat iedereen op reis vooral eten wat hij of zij lekker vindt. Geldt ook als je vegan bent, vegetariër of een dieet hebt als glutenvrij. Glutenvrij dieet komt bij onze gasten regelmatig voor en reizen in Azië is dan echt fijn. Onlangs zei een moeder tegen mij dat haar dochter zich een prinses voelde in Bali, ze kon bestellen wat ze wilde bij de chefs alles glutenvrij. Ze hielden helemaal rekening met haar en ze voelde zich speciaal in plaats van lastig, zoals in Nederland.

Marina pakt een hamburger en een keer pasta. Ik hou van sandwiches, salades en vooral vegetarisch eten en veel groenten. We lachen samen en zijn allebei blij dat we eten waar we van houden.

Klanten in Spanje hebben ook hun voorkeuren en eigenaardigheden. Een klant heeft het vermoeden dat het vliegtuig te hoog vloog, want hij had erg last van oorpijn. Of de dames het even konden navragen of dat klopt bij de airline. Een andere klant vindt dat zijn vrouw wel met haar merktasjes op reis moet kunnen, niet met tasjes als Bimba & Lola. Die laatste vind ik dan weer geweldig en zij ook dus we lachen hardop. Er zijn klanten die graag willen weten welke kleding we meenemen. Sommigen vragen de Spaanse dames aan huis om hun koffer te helpen inpakken. Dat vind ik zelf een heel logische vraag van klanten. Ik moet dit ook gaan aanbieden! Het is toch fijn om een beetje idee te hebben, dan weet je ook zeker dat je gaat dragen wat je inpakt en dat het qua temperatuur en vochtigheidsgraad goed past. Schoenen zijn altijd een ding. Waar de Nederlandse vrouw een paar sneakers aantrekt en een paar Havaiana slippers meeneemt is dit in Spanje en Frankrijk not done. Hier gaan toch wel schoentjes mee voor ieder outfitje. Hakjes is een must bij een diner. Ook een mooi jurkje, dat bewijzen zij zelf deze hele week wel.

BIRD ISLAND – MIAVANA

Bij het bezoek aan het Bird Island ben ik echt even verbaasd. Als we aan komen varen zien we Putu en een andere bediende ons al tegemoet zwaaien. Zij waren hier al volop onze komst aan het voorbereiden. Er liggen zitzakken klaar en een tafel. We stappen aan wal en waden door het warme zeewater. Ik heb nu al zin om te zwemmen. De vogels vliegen rondjes op het eiland en het gekwetter hoor je de hele middag overal bovenuit.

Terwijl wij wat wandelen en er rondkijken zijn de obers drankjes aan eht inschenken en de lunch aan het klaarmaken. In gezellige bamboe treetjes stallen ze verse sandwiches uit, hapjes, snacks, knabbels en… sushi. Nou mijn middag kan niet meer stuk. We maken een foto van ons als groep, dit moment moeten we echt even vastleggen. Daarna ga ik met de gids mee naar de vogels midden op het eiland. Hij vertelt erover en over de bescherming van deze sterns, als initiaiteif ook van MIAVANA

CRAB SHACK DINNER – MIAVANA

Als we aan komen lopen is het pad versierd met kleine lichtjes. Bij het strand is een lange tafel gedekt, omringd door lampjes en fakkels. Het lijkt wel een wedding setting.

Bij het diner in Crab Shack worden we verwend met een glas Champagne (al weer) en lokale Malagasy kaviaar. We genieten er enorm van. We dineren met de CEO van Time + Tide, Bruce die met zijn mooie ervaringen in de reisbranch van Bush tot Beach en van kamperen tot Luxury Resort Miavana kan vertellen over reizen, safari, wilde dieren, het sterrenstelsel en wat hij met gasten beleeft, ons de hele avond entertaint. Op eigenlijk een onvergetelijke manier, want dit is voor ons allemaal zo inspirerend. En ook nog op een van de mooiste plekjes van de wereld.

Er is geen salade caprese hoor Debby, zegt de vriendelijke ober. En terwijl hij de mooiste gerechten op tafel zet als ‘to Share’. Krijgen we als laatste toch die lekkere caprese salade. Hahaha en lachen dat hij doet.

SNORKELEN EN DUIKEN IN MIAVANA

Madagaskar kun je goed snorkelen en duiken. Ik hoorde en las al dat dit wel een must do was. Mijn oogarts had ik het gevraagd en die zei toch beter wachten tot alle hechtingen eruit zijn, dus volgend jaar. Ik nam wel alle oogdruppels mee en toch mijn snorkel, just in case. Eenmaal aangekomen in Miavana werd gevraagd wie mee wilde gaan duiken. De discovery dive heb ik al vele keren gedaan, een Padi hoef ik niet. Inmiddels hou ik zo van snorkelen en kan ik me daar uren mee vermaken. Bij helder zeewater hoef je ook niet te duiken om van de onderwater wereld te genieten. Er zijn plekken in Bali waar ik kom, waar je 15 meter diep de duikers voorbij ziet komen.

Dus. Wat doe je dan. Toch maar mee die boot op, want die oceaan is zo prachtig daar. Vanuit de helikopter zagen we de enorme koraalriffen rondom het eiland van MIAVANA. We varen 45 minuten en de collega’s maken zich klaar om te gaan duiken. Andrea gaat voor het eerst. Ze doet het top maar is zenuwachtig. Ach, hoort erbij, iets voor het eerst doen is soms even spannend. Maar aan de andere kant ben je altijd weer blij dat je het toch geflikt hebt.

Een voor een help ik ze met hun apparatuur en plonzen ze erin. Daar gaan ze, ze zakken langzaam naar beneden langs het rif na een oefening in het zwembad de dag ervoor. Ik bereid me voor en ga toch met mijn eigen gids even snorkelen. Want ik wil dat toch met eigen ogen zien. Ik heb al zo veel gesnorkeld, in Egypte, Indonesië, Malediven, Seychellen, Thailand, de Filipijnen, Saoudi Arabie, Frans-Polynesie, Galapagos, Mexico, Mauritius. Dan wil ik het ook zien en kunnen vergelijken. Of in ieder geval kunnen vertellen hoe het in Miavana is.

Fijn dat hij de route aangeeft, zo zie je de mooiste plekjes in dit gebied. Wat heel bijzonder is, is dat je tijdens het snorkelen door geulen van koraal heen zwemt, het lijken enorme bergen onderwater, hoge riffen. Daartussen zwemmen dan visjes. Grote scholen komen wij niet tegen en bijzondere grote vissen als haaien of roggen ook niet. Ik geef bij de captain later aan dat ik vermoed dat er te veel gevist worden door de lokale mensen. Hij kijkt beschamend en knikt van ja. Er zijn dus mooie koralen en kleine kleurrijke visjes te bewonderen, maar hopelijk gaat het beter worden als dit gebied beter en langer beschermd gaat worden.

quadrijden op eiland
studiereis groep op quads 02
slang op zandpad
reddingsboei in restaurant
klein dier op zandpad
groep op quads bij zonsondergang
twee reizigers op quad
studiereis lunch in restaurant
reizigers in helikopter
duikuitrusting op boot
diner aan strand
twee reizigers op strand
studiereis groep bij lunch 02
studiereis groep bij strandlunch
lunch in miavana villa
miavana restaurant bij avond

Over de auteur

Zout in je haren, zand tussen je tenen. Liefst poederwit zand, zoals in de Malediven, de Filipijnen of Bora-Bora. De zoete smaak van een sterke cappuccino op je lippen. Of een Italiaanse rode wijn, graag uit Sorrento, die heeft Debby het liefst. Compleet eiland verslaafd en graag op reis met haar dikke Rimowa-koffer vol mooie jurkjes, shortjes, een paar bikini’s, slippers een professionele snorkel. Digital Nomad, want werken doet ze in de Himalaya in Bhutan en in Bali aan zee. Als ze geen reizen aan het boeken is voor haar klanten, is ze weer nieuwe bestemmingen aan het ontdekken. Thuis in Nederland geniet ze met haar ragdoll katjes van de Deep Tropical House Mix of rock muziek. Sinds kort reist haar kleine dochter Lotus-Loveday mee. Haar man Hans draagt dan de koffers. Trips van Debby
  • Bezocht: 39 landen
  • Afstand: 1.100.000 km
  • Vertraging: 4 keer
  • Koffer kwijt: 0 keer
  • Upgrades: 6 keer
  • Foto's: 120.000
  • Hoogste punt: BHUTAN 3200M, TIBET 4300M, QUITO 4350M
  • Aantal airlines: 50
  • Aantal stops: SINGAPORE: 38X, INDONESIE: 24X